Prawda wychodzi na jaw...

-No więc słucham-powiedzial German.
-Nie jesteśmy głupie wiemy co trzymasz na strychu. - powiedziała Viola wymieniając się spojrzeniami.
-Nie wiem o co wam chodzi.
-Na strychu trzymasz, rzeczy mamy.- krzyknęła Paula
-Skąd wiecie?, Olga wam powiedziała? -Powiedział zezłoszczony German
-Nie po prostu słyszałyśmy twoją ostatnią rozmowę.- Powiedziała Viola.
Czyli, rzecz biorąc podsłuchałyście?
-German
-  Nie po prostu było nie krzyczeć na pół domu.
Tato możemy porozmawiać na spokojnie? -Powiedziała Paula drżącym głosem
Usiądzcie powiedział
Rozmawiali godzinami. Az wkońcu do wniosku, że pora zacząć od początku. Oboje zrozumieli, że krzywidzili się na wzajem.
Zaczynali rozmowę o wyjeździe, ale przerwał im...
---------------------------------------------
Jest next. Przepraszam, że dopiero teraz,ale jak nie szpital to szkoła
a w swieta nie mialam czasu te przygotowania wiec spoznione, ale wesolych swiat i szczesliwego nowego roku..

Nieplanowana przeprowadzka.

Po chwili weszła do baru prześliczna blondynka z dziewczyną w kręconych włosach. Oby dwie były prześliczne nie to co Ja pomyślałam,jednak z tych zamyśleń wyrwał mnie głos Diego. -Przepraszam zamyśliłam się -Odpowiedziałam. Nic się nie stało. -Odpowiedziałem O czym tak myślisz? O kimś szczegółnym? -Nie ważne odpowiedziałam wiesz Ja już muszę się zbierać.-Powiedziałam w tym samym momencie zadzwonił Tata. -Halo Paula gdzie wy jesteście wracajcie do domu mam coś ważnego coś wam do powiedzenia. Skończył i rozłączył się. Zgarnełam siostrę po drodze. Po krótkiej chwili byłyśmy w domu, ponieważ bar znajdował się nie daleko. Weszłyśmy i podeszłyśmy do Taty - Co jest takiego ważnego, że zwołałeś naradę w domu- Zapytała Paula. - Powiem wprost pakujcie walizki bo wyjeżdżamy. -Co? - Krzyknęłyśmy obie.
-Wyjeżdżamy idzcie na górę i pakujcie rzeczy.
Ja nigdzie nie wyjeżdżam a wiesz dlaczego? Zapytala Paula z ironią w głosie.
Nie, nie wiem, a więc słucham.
Pomyślałam wtedy, że to najwyższy czas, aby on wiedział, że znam prawdę.
Dlatego, że wiemy co przed nami ukrywałeś przez tyle lat.- Paula powiedziała.
Nie nie wiem o co Ci chodzi zaczął się jąkać.
- Nie kłam przynajmniej teraz- Krzyknęła Viola
-Słuchaj nie jesteśmy dziecmi- powiedziały i wymieniły się porozumiewawczo spojrzeniami.
-Nie wiem na serio o co wam chodzi.-Geraman
-Czyli nadal zamierzasz brnąć w te swoje kłamstwa? - Viola
- Violu daj spokój powiedzmy mu.
-A więc słucham?
-------------------------------------------------
I jak wam się podoba widzę,że komemtarzy nie przybywa co mnie nie zmiernie smuci.
Nastepny sie pojawi jak bede miala chwilke czasu.

Rada od Esmeraldy i występ.

Wyciągnąć prawdę czekałam na taki moment w którym ona przestanie mnie uważnie słuchać, kiedy to nastąpiło zapytałam ją prosto z mostu
-Olgo czy tata przed nami coś ukrywa?
-Tak to znaczy nie zaczęła się wykręcać.
-Wiedziałam i wybiegłam z kuchni nie patrzyłam przed siebie po drodze wpadłam na Esmeraldę nie zwracając uwagi,aż dobiegłam do swojego pokoju trzasnęłam drzwiami i schowałam się pod kądre na początku myślałam, że jednak się przesłyszał, ale jednak nie.Moje przemyślenia przerwał ciepły głos Esmerlady Po chwili przypomniało mi się, ze nie zamknęłam pokoju na klucz.Nic nie mówiła tylko mnie przytuliła popłakałam się jak dziecko, ale zdarza się potem już nic nie pamiętam.Prawdopodobnie usnęłam obudziłam się a kobieta przyniosła mi śniadanie do pokoju i zaczęła rozmowę.
-Słuchaj wiem, może nie powinnam się wtrącać, ale uważam, że nie powinnaś się na niego gniewać robił to tylko po to, żeby was chronić. Byłyście młode i kiedy wasza mama umarła. Może zanim mu o tym powiecie,powinniście się zastanowić nad tym o czym tak naprwdę chciałybyście, aby wam jeszcze powiedział. A teraz ubieraj się bo idziesz do Resto Bandu bo nie wiem czy pamiętasz umówiłaś się tam z Diego.
 *****************************30min później*******************************************
Weszłam do baru zobaczyłam Diego od razu do niego podeszłam zamówiliśmy sok i rozmawiałyśmy. Nie zwróciłam uwagi wcześniej, ale zobaczyłam moją siostrę z Leonem siedzących i śmiejących się.
Zauważyłam, że Leon wstał i ciągnął ją na scenę.
Chłopak podeszdł do pianina i z nią o czymś rozmawiał. Ale stali za daleko, żebym mogła ich usłyszeć.W końcu zaczął grać na klawiszach i rozległa się muzyka.

Ahora sabes que

yo no entiendo lo que pasa

sin embargo sé

nunca hay tiempo, para nada

Pienso que no me doy cuenta

y le doy mil y una vueltas

Mis dudas me cansaron

ya no esperaré

Y vuelvo a despertar

en mi mundo

siendo lo que soy

Y no voy a parar

ni un segundo

mi destino es hoy

Y vuelvo a despertar

en mi mundo

siendo lo que soy

Y no voy a parar

ni un segundo

mi destino es hoy

Nada puede pasar,

voy a soltar

todo lo que siento,

todo, todo

Nada puede pasar

voy a soltar,

todo lo que tengo,

nada me detendrá

Ahora ya no sé

lo que siento va cambiando

Y si el miedo que

abro puertas, voy girando

Pienso que no me doy cuenta

y le doy mil y una vueltas

Mis dudas, me casaron

Ya no esperaré

Y vuelvo a despertar

en mi mundo

siendo lo que soy

Y no voy a parar

ni un segundo

mi destino es hoy

Y vuelvo a despertar

en mi mundo

siendo lo que soy

Y no voy a parar

ni un segundo

mi destino es hoy

Y vuelvo a despertar…

en mi mundo

siendo lo que soy

Y no voy a parar (No quiero parar)

ni un segundo (No voy a parar…)

mi destino es hoy (No, no, no)

Y vuelvo a despertar (No voy a parar)

en mi mundo (No quiero parar…)

siendo lo que soy (No, no, no quiero parar…)

Y no voy a parar (No, no, no quiero parar)

ni un segundo (No voy a parar…)

mi destino es hoy (No…!)

Nada puede pasar,

voy a soltar

todo lo que siento,

todo, todo

Nada puede pasar

voy a soltar,

todo lo que tengo,

nada me detendrá

Na początku się bała odwrócić i śpiewała z bardzo dużą tremą lecz potem szło jej dobrze. Jakby wogóle zapomniała o całej publiczności. Nie wiedziałam skąd Leon zna nuty do tej piosenki dziwiło mnie to bo ta melodia była z kołysnki którą mama śpiewała nam przed snem. Nie wiedziałam, że ona tak ślicznie śpiewa , bardzo mi się podobał jej występ. Zeszli ze sceny i poszli usiąść a ja kompetnie zapomniałam o Diego.
Halo Paula słyszysz mnie.
- Tak to znaczy przepraszam zamyśliłam się.
Po chwili weszła do baru.....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Dziękuje za pierwsze komentarze i pierwszego obserwatora jest mi ogromnie miło.
Jak myślicie kto wszedł do baru?

Nieznajoma kobieta i kłamstwo.

Tym człowiekiem była kobieta podeszła do nas przez chwile stałyśmy w miejscu, lecz po chwili zawołały nas nasze opielunki nie zwracając uwagi poszłyśmy do domu. Odpiełam psa ze smyczy i ruszyłam do swojego pokoju,wzięłam pamiętnik,położylam się na łóżku i zaczęłam pisać
   Kochany pamiętniku
Dzisiejszy dzień zaczął się wspaniale widziałam się z Diego dowiedziałam się dużo ciekawych rzeczy o nim. Bawiłam się wspaniale, wracając do domu zaczepiła nas nieznajoma kobieta, może nie do końca nieznajoma jakbym gdzieś już ja widziała,ale to przecież nie możliwe. Nie będę sobie zwracała tym głowy. Już nie długo zbliżają się nasze urodziny chciałabym zaprosić Diego, ale Tata na pewno się nie zgodzi, szukamy nowego nauczyciela gry na fortepianie, przynajmniej na tyle się zgadza. A może pójdę na lekcję tam, gdzie uczy się mój kolega. Jutro z Ramalo jedziemy tam zobaczyć czy są tam miejsca. Idę bo zaraz będzie obiad.
Zamknęłam pamiętnik,kiedy miałam schodzić usłyszałam kłótnie, pomiędzy Tata a Olga
-Panie German ile razy mam panu tłumaczyć, że panu dawałam klucze od poddasza.
-Ale Ja ich nie mam a drzwi są otwarte .
- Jak pan nie ma do mnie zaufania? Odchodzę
-Niech pani nie odchodzi mam zaufanie, ale po prostu martwię się, że dziewczynki tam wejdą.
-One są duże i myślę, że bardziej boli ich kłamstwo niż prawda.
Postanowiłam przerwać ta zacięta rozmowę, zeszłam na dół
-Ominęło mnie coś? Zapytałam z dygresja w głosie.
-Nie nie skądże.
Jaki kłamca pomyslalam.
Olgo może pomogę przy obiedzie? Zapytałam i ruszyłam w stronę kuchni,pomyslałam, że od niej łatwiej będzie wyciągnąć prawdę...

Rozczarowanie?A może jednak nie?

Głos należal do Ojca pytał się czy gdzieś się wybieram.
Wiedziałam, że nie mogę powiedzieć mu prawdy.
Yy Tato wybieram się na spacer z Deborą
- Sama zapytał
Nie wiadomo skąd pojawiła się Viola
- Nie ze mną odpowiedziała za mnie.
Same was nie puszczę
-Ale one nie wybierają się same tylko z nami odpowiedziała równocześnie Angie z Esmeraldą.
- Widać, że jestem przegłosowany powiedział i się uśmiechną.
- Zaśmiałyśmy się tylko.
-Bawcie się dobrze podszedł ucałował nas w czoło i odszedł. 
                                            *** W tym samym czasie park***
Leon mówię Ci ta dziewczyna była śliczna - powiedział Diego
-Może i była śliczna, ale skąd wiesz, że dzisiaj ją też tu spotkamy
-Wiesz pewności nigdy nie ma, ale cień nadziei jest
-Jak ona się wogóle nazywała Paulina, Pamela?
-Nie zwyczajnie Paula
-Okey,ale i tak nie mamy pewności, że przyjdzie przecież chodzimy tu od pół godziny i nie wdzieliśmy jej jeszcze.
-O patrz idzie jednak czekanie przyniosło rezultaty.
W tym czasie Leon podniósł wzrok i zobaczył śliczną dziewczynę szatynek.
-Stary twoja jest ta szatynka o prześlicznym uśmiechu?
-Nie wczoraj cały dzień opowiadałem Ci o blondynce,pamiętasz ?
-Nie chodźmy się przywitać powiedział Leon i pociągnął przyjaciela ze sobą.
O cześć co za spotkanie nie wiedziałem, że Ty tu przychodzisz, bo jakoś wcześniej Cię tu Nie widziałem-powiedział Diego jednocześnie całując dziewczynę w policzek
-Bo wcześniej nie przychodziłam bo jestem w tym mieście nowa-Powiedziała Paula lekko się rumieniąc
Po chwili przypomniało jej się,że nie przedstawiła siostry, która z nią podeszła bo Angie z Esmeraldą usiadły na ławce z tyłu
yy Poznajcie moją siostrę Violette
- To jest Leon mój kumpel
Po poznaniu chłopcy zaproponowały dziewczyną spacer siostry zgodziły się uprzedziły wcześniej guwernatki i ruszyły ze znajomymi długo rozmawiały dowiedziały się, że chodzą do studia 21, gdzie uczą się muzyki. Dziewczyny uważnie słuchały lecz po dłuższej chwili uznały, że pora wracać pożegnały się z młodymi mężczyznami i szły rozmawiając między sobą lecz w końcu zauważyły, że ktoś ich śledzi obróciły się lecz ta osoba nagle zniknęła szły dalej po chwili przystanęły i tym razem ta osoba nie zdążyła się schować tym człowiekiem był........................
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nadal nie mam komentarzy mam nadzieję, że wkrótce pierwsze się pojawią :D

Zguba

Nie wiadomo skąd pojawił się przeuroczy chłopak i zaczął ją gonić zanim zdążyłam się obejrzeć złapał ją i przyprowadził do mnie Debore
                                                 

- To chyba twoja zguba powiedział chłopak
- Tak odpowiedziałam
A przepraszam nie przedstawiłem się jestem Diego powiedział chłopak i prześlicznie się uśmiechnął

Paula odpowiedziałam. Po krótkiej chwili zaczął dzwonić mój telefon nie musiałam spoglądać na wyświetlacz bo od razu wiedziałam kto dzwonił. 

Wyjęłam telefon ze spodni dresowych i odebrałam coś krzyczał, ale nie za bardzo go słuchałam,odpowiedziałam szybko ze zaraz będę i się rozłączyłam.

Wróciłam do Diego

Przeprosiłam go powiedziałam, że muszę już iść, wzięłam psa i ruszyłam w stronę domu.

Wiedziałam, że będę miała z tego nie złą awanturę, ale nie za bardzo się tym przejmowałam.

Weszłam do domu i z kuchni wyszedł German, zaczął tą swoją gadkę jaka to ja jestem nieodpowiedzialna. Jak skończył zawołał Viole i przedstawił nam 2 kobiety te co wczoraj były u niego.

Pierwszą z nich była prześliczna blondynka o imieniu Angie, miałam jedynie nadzieję, że będzie miła

A druga z nich była to szatynka. Esmeralda

Wszystko jest ustalone powiedział tata 

Angie będzie zajmować się Violetta, a Esmeralda Paula

Dzień dobry powiedziałyśmy,kiedy Tata jeszcze coś z nimi omawiał siostra odciągnęła mnie na bok i zapytała

-Gdzie byłaś dzisiaj rano

-Powiedziałam jej prawdę i powiedziałam, że jutro też chcę tam iść, ale wiedziałam, ,że Ojciec się nie zgodzi wtedy wpadłyśmy na pomysł, że Violka będzie mnie kryła, nie wiedziała jak,ale powiedziała, że coś wymyśli na poczekaniu.

Następny dzień rano

Ubrałam się ładniej niż wczoraj zeszłam po cichu na dół,kiedy miałam wychodzić usłyszałam głos,który należał do...............

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Następny rozdział :D

Zaczyna się

Jednak tę niezręczną ciszę przerwał nam dzwonek do drzwi, byłam lekko zdziwiona, kogo o tej porze nogi niosą,ale nie miałam ochoty wstawać od stołu, żeby zobaczyć nawet nie musiałam wstawać, bo mój Tata od razu zabrał ,, tego'' kogoś do swojego gabinetu. Zaniosłam talerz do kuchni,ale jedno nie dawało mi spokoju, kto mógłby przyjsć o tak późnej porze. Postanowiłam to sprawdzić, podeszłam pod drzwi gabinetu usłyszałam 3 głosy, 2 żenskie jeden rozpoznałam nalezał do naszego Taty po chwili doszła do mnie Paula -Co ty Tu robisz zapytała ze zdiwieniem? -Cśśśś uciszyłam ją podsłuchuje tate bo ta sytuacja mi nie daje spokoju odpowiedziałam jej. Po nie całych 5 minutach usłyszałyśmy, że rozmowa dobiega końca odsunełyśmy się od drzwi i schowałyśmy w jej pokoju. Siedziałyśmy w ciszy, chyba długo moglibyśmy w niej siedzieć,ale do pokoju wszedł German. Wkurzyłam się bo nawet nie zapukał więc,gdy nadażyła się okazja wyładowałam na nim swoje flustracje. -Nie wiesz, że jak się wchodzi do czyjegoś pokoju to się puka wykrzyczałam to z całej siły. -Wiem , ale to jest ważne zresztą to nie twój pokój tylko Pauliny. Do akcji wkroczyła Paula -Tak nie jej, ale mój i ile razy mam Ci mówić, że jestem PAULA nie PAULINA P-A-U-L-A rozumiesz? Nie życze sobie, żebyś Cie się tak do mnie odzywały jestem waszym ojcem i należy mi się szacunek. -Dobra nie ważne to jaka jest ta ważna sprawa, bo chyba tutaj po to przyszedleś. Powiedziała Paula -Od jutra macie guwernantke nie jedną wspolną tylko dwie różne,bo jak jesteście razem to przychodzą wam do głowy głupie pomysły. Ale jak to zaczęła się wykłócać Viola -No normalnie. Odpowiedział Ojciec -To znaczy, że nie dość, że nam zabraniasz chodzić do szkoły jak normalni ludzie to jeszcze nas chcesz odseparować? Dobrze rozumiem? Krzyczała ze łzami w oczach Paula Z jednej strony było mi jej szkoda, była taka wrażliwa, a przez to wszystko musiała przechodzić, ale z drugiej strony zmieniła się nie do poznania zawsze tylko ja się z nim kłóciłam a ona tylko patrzyła. Skoro już to wszystko to proszę Cię abyś wyszedł powiedziała niemal płacząc.
Podeszłam do niej i Ja mocno przytuliłam, bo cóż innego mogłam zrobić?
Poprosiła mnie , żebym wyszła.
Zrobiłam tak jak kazała i ruszyłam w strone pokoju.
Położyłam się na łóżku wziełam pamiętnik i zaczełam w nim rysowac nie rozumialam jak można tak postąpić przecież Paula to była jedyną moją przyjaciółką, a ja jej.
W tym samym czasie pokój Pauly
Paula leżała na łóżku płacząc, jednak wstalam z łóżka wzięła pamiętnik i zaczeła pisać
Kochany pamiętniku
Dzisiaj pokłóciłam z tatą, nie uwierzysz co on dzisiaj zrobił. Chce nas razem z Viola rozdzielic załatwia nam guwernantke nie jedna, tylko 2 różne.
Nie wiem jak on może nam to robić.
Nie nawidze go!!!
Zamnełam pamietnik i poszłam spać.
                                  Nastepnego dnia rano.
Obudziłam się rano. Zobaczyłam, że Olga jak zwykle przygotowywuje rano śniadanie. Chciałam jej pomóc, ale zauważyłam, ze Debora nasz pies dobija się do drzwi pomyślałam, że z nią wyjde ubrałam jej smycz i wyszłam poszliśmy do parku dla psów, jak nigdy wyrwala się ze smyczy i biegła, krzyczalam,ale mnie nie słuchała, nie wiadomo skąd pojawił się.....

----------------------------------------------------------------------------
Mamy nastepny rozdział mam nadzieje, ze nie dlugo pojawia sie pierwsze komentarzy.

I Wreszcie w domu

Gdy wysiedliśmy z samolotu jechaliśmy długo,aż ujrzałam ten prześliczny dom

Był zupełnie taki sam jaki go sobie zapamiętałam chociaż jak wyjeżdzałam miałam 8 lat tyle czasu.

Szybko wysiadłam z auta i weszłam do domu.

W drzwiach przywitała nas gospodyni Olga zaczeła nas ściskać, całować przytulać, myślałam, że nas udusi.

Ramallo był asystentem taty był zawsze taki męski prawie nigdy nie okazywał uczuć.

Witajcie w domu to można było uznać za wyznanie uczucia.

Byłam taka zmęczona po podróży więc od razu poszłam się położyć do swojego pokoju. 

Otworzyłam drzwi i weszłam do środka

.Podobnie do mnie zrobiła to Paula jej pokój wyglądał tak

Oby dwa pokoje były strasznie dziecinne, ale w sumie,kiedy wyjeżdżaliśmy miałyśmy po 8 lat.

Położyłam się na łóżku i usnęłam.

Obudziłam się po dwóch godzinach akurat na samą kolacje,rozglądałam się wzrokiem szukając mojej siostry.

Po chwili podeszdł do mnie Tata zapytał jak się spało odpowiedziałam, że ok szybko zmieniając temat zapytałam się o Paule dowiedziałam się,że jeszcze nie wstała.Poszłam ją więc obudzić.

Weszłam do pokoju i zobaczyłam ją jak słodko spała, aż żal było mi jej budzić,ale Olga wołała na kolacje. Podeszłam do jej łóżka i usiadłam lekko ją odkryłam spod kołdry i zaczęłam nucić piosenke,którą mama nam zawsze śpiewała,kiedy nas budziła,Przebudziła się,ale z pretensjami wpadł tata,KTO śpiewał,ile razy mam powtarzać, że w tym domu nie ma śpiewania. 

ALE tato zaczełam się tłumaczyć, zanim zdążyłam dokończyć powiedział NIE i koniec. Zeszliśmy na kolacje. Jakoś nie miałam apetytu więc dubałam w tym talerzu i nic się nie odzywałam, jednak ta nie zręczną ciszę przerwał.....

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hejka jest już pierwszy rozdział mam nadzieję, że was nie zanudziłam. Czekam na pierwsze komentarze.

Drugi rozdział się pojawi jak tylko będę miała chwilkę

Prolog

Hej jestem Violetta właśnie wracam do rodzinnego miasta razem z moją siostrą Paulą, nasza mama nie żyje umarła, gdy starała się osiągnąć dużą karierę w branży muzycznej. Sama kocham śpiewać podobnie jak siostra, ale nasz tata wogóle nie chce o tym słyszeć wcale go nie rozumiem. Nie mamy też znajomych całe, życie woził nas po świecie uczę się w domu mam guwernatke. Mam nadzieję, że po powrocie do rodzinnego miasta odnajdę miłość,przyjaźń a przede wszystkim będę mogła skupić się na moim hobby czyli muzyce.

Kilka zdjęć moich i mojej siostry.

-----------------------------------------------------------------------------------

Jest prolog mam nadzieję,że będziecie czytać mojego bloga